شعر سپید

صدای برگ های مچاله
می رسد به گوش
صدای قطره های گره خورده به هم
در عاشورایی خونین
پر از خاطره های تلخ
صدای خیابان ها خالی
در ظهری بی رحم
پر از تنهایی
کودکان تشنه را به زنجیر اشک زیر باران شلاق
محکوم کرده بود
در بغضی که رها نمی کرد زینب را
در محرمی که تلخ گذشت
در صحرایی که پر از سر های بریده بود
صدای برگ های مچاله
می رسد به گوش
صدای نفس های آخرش
صدای نفس های آخرش...

شاعر : رضا مافی

برچسبها: انتشارات نظری, دلم برای خودم تنگ است, رضا مافی, مافی, شعر